Zaledwie kilka dni temu mogliśmy obchodzić już 77 rocznicę Warszawskiego Powstania. Jak wiemy z historii Polski, była to największa zbrojna akcja podziemia w Europie okupowanej przez Niemców. Z uwagi na rozkaz Dowódcy Armii Krajowej generała Komorowskiego Tadeusza, rozpoczęła się 01.08.1944 r. W ciągu kolejnych 63 dni działacze niepodległościowi toczyli bitwę, której to ideą była Polska niezależna, wolna od zbrojnych wystąpień Niemiec a także sowieckiej przewagi. Według obliczeń, aż 16 tys. osób zostało zabitych podczas walki o stolicę, natomiast rannych było 25 tysięcy osób, wśród nich przeszło sześć tysięcy ciężko rannych. Na dodatek, około 30 procent osób, które podczas Powstania Warszawskiego poległy w walce, to ofiary egzekucji przeprowadzanych poprzez policyjne formacje niemieckie jak również wojskowe. Bezwzględnie największe rozszerzenie zbrodni na ludziach nastąpiło w okresie 2 pierwszych tygodni sierpnia 1944 - podczas gdy działał rozkaz Hitlera o ludobójstwa w Warszawie.

Niestety, mimo dużego poświęcenia oraz nieprzeciętnego bohaterstwa żołnierzy AK, i zwykłych osób cywilnych - Powstanie nie powiodło się. Mimo tego, bezspornie trzeba pielęgnować pamięć oraz odwagę osób biorących aktywny udział w walkach i oddać im zwyczajny szacunek, bo przecież dzielnie walczyli o wolność i godność człowieka. Wobec tego warto nie tylko w ten 1 dzień w ciągu roku, ale także czasami zatrzymać się na chwilę w tej codzienności i uświadomić sobie, ile poświęceń oraz wyrzeczeń musieli znosić ludzie w tych trudnych czasach i w jak bohaterski sposób pokazywali swoją odwagę, heroizm, determinację oraz chęć jednoczenia się. W dzisiejszych czasach łatwo jest bezpodstawnie oceniać tych ludzi, ale nie zapominajmy o tym, iż żyli oni w znacznie odmiennych czasach niż my. Warto dodatkowo zapoznać się dobrze z historią Powstania Warszawskiego, po to aby poznać więcej szczegółów, które są niezmiernie ważne i potrafią odmienić nasze myślenie w zasadzie diametralnie. Ukażmy swoją empatię i respekt.

Brak komentarzy

Zostaw komentarz